ท้องฟ้าเริ่มมืดแล้วเมื่อเซียวเอี๋ยนตื่นขึ้นมาจากการหลับลึก  พระอาทิตย์กำลังเคลื่อนคล้อยลงสู่ทางทิศตะวันตก  มันสาดแสงสีแดงอ่อนลงมาทางหน้าต่าง  เกิดเป็นจุดแสงเข้มๆ จุดหนึ่งบนพื้น

 

เซียวเอี๋ยนนั่งอยู่บนเก้าอี้และจ้องมองผ้าห่มที่คลุมตัวอยู่  ในใจรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาเล็กน้อย  เขาลุกขึ้นยืนและเดินเบาๆ เพื่อขยับร่างกายบ้าง  หลังจากที่ได้หลับจนพอแล้ว  ความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าเมื่อครู่ก็เลือนหายไป  แทนที่ด้วยใบหน้าที่เปี่ยมพลัง

 

“แอ๊ด...”

 

ขณะที่เซียวเอี๋ยนกำลังเดินกลับไปกลับมาอยู่นั้นเอง  ประตูก็ค่อยๆ ถูกผลักเปิดออก  ศีรษะของคนผู้หนึ่งยื่นเข้ามาข้างในอย่างระมัดระวัง  เมื่อเห็นว่าเซียวเอี๋ยนตื่นแล้ว  ในที่สุดเขาจึงถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก  เขาหัวเราะและพูดขึ้น  “หัวหน้า  ท่านหลับปุ๋ยจริงๆ  ท่านหลับตั้งแต่เช้าจนกระทั่งมืดค่ำทีเดียว”

 

“เคะๆ  อาไท่นั่นเอง”  เซียวเอี๋ยนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาเบาๆ เมื่อได้เห็นว่าคนที่โผล่หัวเข้ามาเป็นใคร  เขากวักมือเรียกให้อีกฝ่ายเข้ามาและยิ้มแย้มสอบถาม  “เซวี่ยนเอ๋อและพวกยังไม่กลับมาหรือ?”

 

“เคะๆ  ถูกแล้ว  พี่เซวี่ยนเอ๋อและพวกนำเกือบทุกคนออกไปจากกลุ่มประตูหิน  ดูจากเวลาแล้ว  พวกเขาคงจะกลับมาในไม่ช้า”  อาไท่ถูศีรษะของตนและยิ้มแย้มขณะตอบ

 

“ครั้งนี้ต้องขอบคุณพวกเจ้าทุกคนแล้วจริงๆ”  เซียวเอี๋ยนยกถ้วยชาเย็นเฉียบข้างตัวขึ้นมาจิบเล็กน้อยก่อนที่จะพูดกับอาไท่เบาๆ พร้อมรอยยิ้ม

 

“หัวหน้า  ท่านสุภาพเกินไปแล้ว  ทุกคนล้วนเป็นสมาชิกของกลุ่มประตูหิน  ทุกคนได้รับความคุ้มครองจากท่าน  พวกเราจะไม่ทำอะไรเลยได้อย่างไร?”  อาไท่ตอบเงอะงะ  เขาตกใจกับคำยกย่องที่ได้รับเมื่อเซียวเอี๋ยนแสดงความขอบคุณ

 

“ในเมื่อข้าตัดสินใจก่อตั้งกลุ่มประตูหินนี้ขึ้นมาแล้ว  ข้าย่อมจำเป็นที่จะต้องรับผิดชอบกับทุกเรื่องราว  หากยากลั่นขายได้แล้ว  ข้าจะให้เซวี่ยนเอ๋อชดเชยพลังงานเพลิงที่พวกเจ้าสละให้,  คืนแก่พวกเจ้าทุกคนเป็นสองเท่า  การค้าก็เป็นเรื่องของการค้า   และเรื่องส่วนตัวก็เป็นเรื่องส่วนตัว  พวกมันไม่อาจเหมารวมสะเปะสะปะได้”  เซียวเอี๋ยนส่ายศีรษะแสดงความเห็น

 

ได้ยินดังนี้  อาไท่กำลังตั้งท่าจะปฏิเสธเรื่องนี้  พลันก็ได้ยินเสียงฝีเท้าของคนกลุ่มใหญ่ด้านนอกประตู  ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความดีใจ  “พี่เซวี่ยนเอ๋อและพวกกลับมาแล้ว!

 

คำพูดของเขาเพิ่งดังขึ้น  ประตูห้องก็พลันถูกผลักเปิดออกอีกคราหนึ่ง  คนกลุ่มใหญ่ยกโขยงกันเข้ามาด้วยท่าทางร่าเริง  เซวี่ยนเอ๋อ,  หูเจีย,  และอู๋เฮ่านำหน้าเข้ามา  ดูจากท่าทางร่าเริงบนใบหน้าของพวกเขาแล้ว  คงได้ผลลัพธ์ที่ดีไม่น้อย

 

“พี่เซียวเอี๋ยน  ท่านตื่นแล้ว?”  เซวี่ยนเอ๋อเอ็ดทุกคนให้เงียบเมื่อเข้ามาในห้อง  เมื่อนางเห็นเซียวเอี๋ยนกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้  นางพลันเอ่ยขึ้นอย่างดีใจ

 

“ใช่แล้ว”  เซียวเอี๋ยนยิ้มและพยักหน้าขณะกล่าว  “นั่งลงเถอะ  พักผ่อนเสียก่อน”

 

เห็นเซียวเอี๋ยนยังมีทีท่าสงบเสงี่ยม  เซวี่ยนเอ๋อม้วนปากขึ้นจนกลายเป็นรอยยิ้มบางๆ  นาง, รวมถึงอู๋เฮ่าและหูเจียผู้มีใบหน้าตื่นเต้นนั่งลงข้างกายเซียวเอี๋ยน  สมาชิกที่เหลือของกลุ่มประตูหินก็พากันนั่งลงบนพื้นห้องเพราะไม่มีที่นั่งเพียงพอ  พริบตาเดียว  ห้องโถงที่เคยกว้างขวางกลับจุคนไว้จนแน่น

 

เห็นทุกคนนั่งลงแล้ว  ในที่สุดเซียวเอี๋ยนจึงหันไปทางเซวี่ยนเอ๋อและยิ้มแย้มพร้อมเอ่ยขึ้น  “เป็นอย่างไรกันบ้าง?”

 

“ไม่เลว...”  เซวี่ยนเอ๋อหัวเราะเบาๆ ก่อนที่จะพูดต่อไป  “พวกเราขายยาฟื้นฟูพลังชี่ได้สามสิบขวดและยาฟื้นตัวได้สามสิบห้าขวด  ส่วนยาน้ำแข็งเพิ่มความสงบนั้น  พวกเราขายได้น้อยกว่ามาก  ทั้งหมดขายได้แค่สิบสี่ขวด...  เนื่องจากเป็นช่วงแรกของการขาย  เกรงว่าจะมีปัญหาเรื่องความน่าเชื่อถือ  พวกเราจึงตัดสินใจตั้งราคายาฟื้นฟูพลังชี่เท่ากับพลังงานเพลิงหนึ่งวันต่อขวด  ถูกกว่ายาคืนความสดชื่นของแก๊งขาวนิดหน่อย  ยาฟื้นตัวก็มีราคาเท่ากับพลังงานเพลิงหนึ่งวันต่อขวดเช่นกัน  ส่วนยาน้ำแข็งเพิ่มความสงบนั้น  ราคาเท่ากับพลังงานเพลิงสามวันต่อขวด  ตามราคานี้  พวกเราขายยาได้พลังงานเพลิงทั้งหมดหนึ่งร้อยเจ็ดวัน  พอนำยาออกไป  พวกเราก็บรรลุเป้าหมายได้อย่างรวดเร็ว  การขายยากลั่นนี้ได้กำไรงามจริงๆ  ไม่แปลกใจที่พวกนักแปรธาตุจะเป็นอาชีพที่ได้รับการยอมรับและเป็นที่อิจฉาที่สุดในทวีปแห่งเต๋านี้”

 

(ปล. ตัวเลขในฉบับภาษาอังกฤษอาจจะสับสน หรือไม่ถูกต้อง เพราะต้นทุน 180 แต่เซวี่ยนเอ๋อบอกว่าได้กำไร - ผู้แปลก็แอบงงเล็กน้อย)

 

สองคิ้วของเซียวเอี๋ยนขมวดมุ่นเล็กน้อยเมื่อได้ยินในเบื้องแรกถึงจำนวนยาที่ขายได้  ในใจพลันรู้สึกโล่งอกขณะเอ่ยเบาๆ ออกมา  “นับว่าไม่เลวจริงๆ  กลุ่มประตูหินของเราเพิ่งจะออกไปขายยาเป็นครั้งแรกและก็ยังไม่เป็นที่น่าเชื่อถือนัก  ย่อมยากที่คนทั่วไปจะเชื่อมั่นในประสิทธิภาพของยาที่พวกเราขายได้  ราคาจำต้องถูกกว่านิดหน่อย  ส่วนยาน้ำแข็งเพิ่มความสงบนั้น  ราคาของมันจำต้องสูงอยู่บ้าง  นักเรียนทั่วไปคงไม่เต็มใจที่จะซื้อมันจริงๆ”

 

เซียวเอี๋ยนหัวเราะเงียบๆ กับคำพูดตอนท้ายๆ ของเซวี่ยนเอ๋อ  หากมิใช่เพราะเขามีเปลวไฟศักดิ์สิทธิ์คอยช่วยเหลือ ช่วยเพิ่มโอกาสสำเร็จในการขึ้นรูปยา  นักแปรธาตุทั่วไปผู้หนึ่งคงยากที่จะได้กำไรงามแม้อาจจะมีรายได้อยู่บ้าง

 

“เดิมที  พวกเราไม่เคยคาดหวังว่าทุกคนจะสามารถซื้อมันได้...”  เซวี่ยนเอ๋อยิ้มแย้มกล่าว  “พวกนักเรียนสิบกว่าคนที่ซื้อยาน้ำแข็งเพิ่มความสงบล้วนเป็นพวกเก่งๆ  ยิ่งไปกว่านั้น  พวกเขาไม่ขัดสนพลังงานเพลิงจำนวนสามวันนี้  เพราะฉะนั้น  พวกเขาจึงทดลองซื้อมันไปด้วยความสงสัย  อย่างไรก็ตาม  ข้าคิดว่า  หากพวกเรารออีกสักวัน-สองวัน  ยาพวกนี้อาจจะถูกคว้าไปในพริบตาก็เป็นได้”

 

“ใช่แล้ว”  เซียวเอี๋ยนพยักหน้า  หากความน่าเชื่อถือของพวกเราและประสิทธิภาพของยาแพร่หลายออกไป  ต่อให้พวกเขาไม่ได้ออกไปเดินขายยา  ก็คงจะต้องมีผู้คนเข้ามาหาซื้อเอง

 

“พี่เซียวเอี๋ยน  ข้าขอแนะนำให้พวกเราเอาพลังงานเพลิงที่ได้มาทั้งหมดไปตุนซื้อวัตถุดิบต่างๆ ไว้ก่อน...  ตอนนี้แก๊งขาวยังไม่มีปฏิกิริยากับการลงมือครั้งแรกของพวกเรา  แต่ทว่า  หากพวกเขารู้เข้า  เกรงว่าพวกเขาจะตอบโต้”  เซวี่ยนเอ๋อลังเลอยู่ครู่หนึ่งจึงเสนอแนะขึ้น

 

“เจ้าเกรงว่าแก๊งขาวนั่นจะแอบไปกว้านซื้อวัตถุดิบทุกอย่าง?”  เซียวเอี๋ยนงุนงงเมื่อได้ยินเช่นนี้  สองคิ้วของเขาพลันขมวดมุ่น

 

“ไม่ว่าอย่างไร  รากฐานของแก๊งขาวมีความมั่นคงกว่าพวกเรา  หลังจากขายยามาหลายปี  พวกเขาคงอ้วนพีจนไขมันล้นออกมาแล้ว  หากพวกเขาคิดจะตัดแหล่งซื้อวัตถุดิบของพวกเราจริงๆ  เราก็คงต้องเกิดปัญหา  ไม่ว่าอย่างไร  พวกเขา... ก็มีฐานะทางการเงิน  ดังนั้น  พวกเราควรต้องรอบคอบไว้ก่อน”  เซวี่ยนเอ๋อส่งเสียงแสดงความคิดเห็นของนาง

 

“ไอ่  เจ้ากล่าวถูกต้อง” เซียวเอี๋ยนพยักหน้าหนักหน่วงขณะกล่าวด้วยเสียงทุ้มลึก  “พวกเราไม่อาจประมาทแก๊งขาวนี้ได้จริงๆ  นับตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป  ส่งทุกคนออกไปหาซื้อวัตถุดิบส่วนผสมที่พวกเราต้องใช้!”

 

“ตกลง!”

 

เซียวเอี๋ยนผ่อนลมหายใจออกมาช้าๆ ขณะลุกขึ้นยืน  สายตากวาดมองสมาชิกประตูหินภายในห้องโถง  เขายิ้มและกล่าว  “ทุกคนต้องเหนื่อยแล้ว  สมาชิกที่มีส่วนร่วมในการขายยาวันนี้  ทุกคนจะได้รับพลังงานเพลิงจำนวนห้าวัน!  หากพวกเราขายยาได้!  ข้า, เซียวเอี๋ยน,  จะทำอย่างที่ข้าได้ลั่นวาจาเอาไว้และไม่คืนคำเด็ดขาด!”

 

“หัวหน้าจงเจริญ!”

 

สมาชิกทุกคนของกลุ่มประตูหินในห้องโถงตกใจในเบื้องต้นเมื่อได้ยินคำพูดอันหรูหราและยิ่งใหญ่ของเซียวเอี๋ยน  ทันใดนั้น  ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความดีใจสุดขีด  เสียงโห่ร้องตื่นเต้นของพวกเขาแทบจะทะลุเพดานขึ้นไปแล้ว  กลุ่มประตูหินมีสมาชิกอยู่เกือบสี่สิบ-ห้าสิบคน  หากทุกคนได้รับพลังงานเพลิงเป็นรางวัลจำนวนห้าวัน  นั่นหมายความว่าจะต้องใช้พลังงานเพลิงถึงสองร้อยกว่าวันเลยทีเดียว  ความอารีนี้นับว่ามากมายเกินไปแม้เทียบไปทั่วทั้งโรงเรียนส่วนในแห่งนี้

 

หากเป็นเมื่อก่อน  เซียวเอี๋ยนคงไม่อาจหาพลังงานเพลิงจำนวนมากมายปานนี้ออกมาได้  อย่างไรก็ตาม  บัดนี้เมื่อพวกเขาเริ่มขายยา  และด้วยทักษะในการกลั่นยาของเขา  ไม่ช้าก็เร็ว  พลังงานเพลิงคงต้องหลั่งไหลเข้ามาไม่รู้จบ  ดังนั้น  เขาจึงไม่จำเป็นต้องขี้เหนียว

 

“ส่วนสำหรับอาไท่และพวกที่สละพลังงานเพลิงเพื่อไปซื้อวัตถุดิบต่างๆ  เมื่อถึงเวลานั้น,  ทุกคนจะได้รางวัลเป็นสองเท่า  จดจำไว้  ไม่อนุญาตให้ผู้ใดก็ตามปฏิเสธ!”  เซียวเอี๋ยนหันไปทางอาไท่และพวกอีกคราหนึ่งขณะพูดเสียงดังฟังชัด

 

พวกสมาชิกของกลุ่มประตูหินได้แต่ยิ้มเจื่อนและพยักหน้าเมื่อได้ยินคำห้ามของเซียวเอี๋ยน  อย่างไรก็ตาม  พวกเขาก็มีความประทับใจเจือปนอยู่ในขณะที่ยิ้มเจื่อนเช่นนั้น

 

เซวี่ยนเอ๋อและพวกทั้งสองอดไม่ได้ที่จะสบตากันขณะจ้องมองขวัญกำลังใจที่บังเกิดขึ้นในหมู่สมาชิกภายใต้รางวัลก้อนโตจากเซียวเอี๋ยน  กำลังใจเหล่านี้พุ่งสูงจนไม่อาจจะสูงไปกว่านี้ได้อีกแล้ว  ครั้นแล้ว  แต่ละคนก็พากันยกนิ้วโป้งส่งให้เซียวเอี๋ยนเงียบๆ

 

วันที่สอง,  สมาชิกของกลุ่มประตูหินแบ่งงานกันทำ  เซวี่ยนเอ๋อและพวกทั้งสองยังคงนำพาพรรคพวกบางส่วนออกไปขายยา  ในขณะที่เซียวเอี๋ยนนำสมาชิกอีกส่วนหนึ่งไปที่ตลาดนัด  เขาจ่ายพลังงานเพลิงทั้งหมดในมือออกไปซื้อวัตถุดิบสมุนไพรที่จำเป็นสำหรับการกลั่นยาทั้งสามชนิด  และจึงพาทุกคนกลับมายังที่พักหลังจากซื้อหาจนเพียงพอแล้ว

 

สถานการณ์การขายทางด้านเซวี่ยนเอ๋อและพวกเกือบได้เป็นสองเท่าของเมื่อวาน  หลายคนที่ได้ลิ้มลองความรื่นรมย์ของยาแอบบอกเพื่อนๆ ของตนอย่างลับๆ  แม้พวกเขาจะแอบกระซิบเพื่อนๆ มิให้กระจายข่าวออกไปด้วยความเห็นแก่ตัว  ชื่อของยาทั้งสามชนิดก็ถูกบอกเล่าถ่ายทอดออกไปทั่วทั้งโรงเรียนส่วนในภายในเวลาสั้นๆ ชั่วข้ามคืนแล้ว  โดยเฉพาะยาน้ำแข็งเพิ่มความสงบนั้น  ประสิทธิผลของมัน,  ในอันที่จะช่วยเพิ่มเวลาให้สามารถฝึกชี่ต่อไปในหอฝึกชี่เพลิงฟ้า  ทำให้ผู้คนตาร้อนฉ่าขึ้นมาในทันที

 

เมื่อเซวี่ยนเอ๋