กำลังถูกแผดเผา  นี่เป็นความรู้สึกของเซียวเอี๋ยนในขณะนี้  ยิ่งไปกว่านั้น  เปลวไฟชุดนี้กลับกำลังลุกพล่านอยู่ในกระดูกของเขา  ความเจ็บปวดเหล่านั้นทำให้เซียวเอี๋ยนต้องสูดลมหายใจเอาอากาศเย็นเยือกเข้าปอด  ยาน้ำหลากสีภายในถังไม้ก็กำลังเดือดปุดๆ อย่างแรง  ยิ่งไปกว่านั้น  ยังมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าว่ามีริ้วพลังงานที่แสนแบบบางกำลังพวยพุ่งราวกระสวยผ่านน้ำเข้าไปในร่างกายของเซียวเอี๋ยน  พวกมันหายลับไปในพริบตา

 

กำลังของพลังงานที่บรรจุอยู่ในยาน้ำเป็นสิ่งที่เขายังต้องแอบตกใจ  โดยเฉพาะขณะนี้,  ที่เขากำลังประสบกับมันด้วยตนเอง  มันช่างสมกับเป็นจิตวิญญาณแห่งงธรรมชาติที่ต้องใช้เวลานานนับพันๆ ปีเพื่อที่จะก่อตัวขึ้นเป็นรูปร่าง  ความรู้สึกนี้อยู่ภายใต้เงื่อนไขที่วัตถุดิบสมุนไพรต่างๆ เป็นตัวประสานอยู่  หากเขาแช่มันตรงๆ,  เขายังไม่ทราบว่าตนจะตายในสภาพอย่างไร

 

เวลาค่อยๆ ผ่านพ้นไป  กระดูกหลากสีในร่างกายของเขาก็ค่อยๆ ดูโปร่งแสงขึ้นมาเล็กน้อยได้อย่างน่าประหลาด  ภายใต้จิตที่เฝ้าสังเกตอยู่  เขามองเห็นไขกระดูกที่กำลังหมุนม้วนตัวอย่างรวดเร็วอยู่ภายในกระดูกของตนได้เลาๆ 

 

พลังงานที่กำลังหลั่งไหลออกมาจากน้ำสมุนไพรอย่างล้นหลามซึมเข้าสู่ร่างกายของเขาไม่หยุดหย่อน  กระดูกต่างๆ ในร่างกายถูกปกคลุมไปด้วยชั้นพลังงานหลากสี  พลังงานบริสุทธิ์ไร้ที่สิ้นสุดทะลวงเข้าไปในร่างกายของเซียวเอี๋ยนเป็นปริมาณมากมาย  หากมีบางสิ่งเข้าไปสัมผัสถูกมัน,  ไม่ว่าจะเป็นกระดูกหรือเส้นทางโคจรชี่หรือกระทั่งอณูเซลและอวัยวะต่างๆ,  พวกมันล้วนถูกห่อหุ้มด้วยชั้นพลังงานหลากสีอย่างไม่มีข้อยกเว้น  เพียงพริบตาเดียว  จิตของเซียวเอี๋ยนก็ได้แต่มองเห็นภาพภายในร่างกายที่เต็มไปด้วยสีสรร  หัวใจก็คร่ำครวญออกมาอย่างเศร้าหมอง  ทันใดนั้น  เขารวบรวมสมาธิ  เขารู้ดีว่าความทุกข์ทรมานที่มากมายยิ่งกว่ากำลังจะมาถึงในไม่ช้านี้แล้ว

 

เป็นดังที่เซียวเอี๋ยนคาด  ความปวดแสบปวดร้อนที่เจ็บกว่าเดิมนับสิบๆ เท่าพลันแผ่ซ่านออกมาจากเส้นทางโคจรชี่,  เซลต่างๆ,  อวัยวะภายใน  และส่วนอื่นๆ ในร่างกายหลังจากที่ชั้นพลังงานหลากสีเฆี่ยนตัวเข้าไปหาพวกมันกว่าครึ่ง  พริบตาเดียว  ราวกับมีเปลวไฟชุดหนึ่งถูกโยนเข้าใส่ทั่วร่างของเซียวเอี๋ยน  เปลวไฟร้อนแรงนั้นราวกับต้องการที่จะเผาไหม้ร่างกายของเขาจนเป็นขี้เถ้ากองหนึ่งเสียให้ได้  มันปลดปล่อยคลื่นความร้อนที่ยิ่งร้อนจัดขึ้นกว่าเดิมออกมาอย่างไม่หยุดหย่อนไร้ความปราณี

 

ติดตามด้วยความสับสนวุ่นวายที่พรวดพราดขึ้นมาภายในร่างกาย  ทั่วร่างที่กำลังแช่อยู่ในถังไม้กลายสภาพเป็นถ่านที่กำลังถูกเผาในพริบตานี้แล้ว  หมอกขาวมากมายลอยออกมาจากเหนือศีรษะของเขา  มีกลิ่นไหม้บางๆ เจืออยู่ในหมอกขาวนั้น  เซียวเอี๋ยนกัดฟันแน่นและริ้วสีแดงสดสายหนึ่งไหลลงมาจากมุมปากของเขา ย้อมจนคางของเขาเต็มไปด้วยเลือด

 

เหยาเหลากลืนน้ำลายลงคอขณะยืนอยู่นอกถังไม้  สองมือเผลอกำแน่น  ความวิตกกังวลฉายวาบขึ้นมาในดวงตาที่ดูเหมือนสงบอยู่คู่นั้น  เขารู้ดีถึงความดื้อรั้นของเซียวเอี๋ยน  อย่างไรก็ตาม  อีกฝ่ายยังตกอยู่ในสภาพถึงปานนี้เพราะการชำระและกลั่นกระดูกทั้งๆ ที่เขามีความอดทนยิ่ง  ช่างยากที่จะจินตนาการได้ว่านี่เป็นความเจ็บปวดปานใด

 

เหยาเหลาอาจจะรู้ว่าการชำระและกลั่นกระดูกนี้จะต้องมีความเจ็บปวดอย่างแน่นอน  ทว่าเขาก็ไม่แน่ใจว่าเจ้าความเจ็บปวดที่ว่านี้จะอยู่ในระดับไหนในเมื่อเขาไม่เคยใช้แก่นน้ำนมชุบร่างมาก่อน  ดูจากสถานการณ์ของเซียวเอี๋ยนในขณะนี้  เขาเข้าใจแล้วว่าตนได้ดูแคลนความเจ็บปวดจากการชำระไขกระดูกของผู้คนแล้ว  ทว่าในเมื่อเรื่องราวก็ดำเนินมาถึงจุดนี้แล้ว  เขาจึงได้แต่สวดอ้อนวอนอยู่เงียบๆ ว่าเซียวเอี๋ยนจะสามารถอดทนต่อไปได้  ไม่มีทางเลือกอื่นอีก

...

เจ็บปวด  นอกจากความเจ็บปวดแล้ว,  ก็มีแต่ความเจ็บปวด  ในขณะนี้  ความหมายของคำๆ นี้ถูกถ่ายทอดมาจากทุกภาคส่วนในร่างกายของเขา  นอกจากทนทุกข์กับความเจ็บปวดอันน่าขื่นขมนี้แล้ว  เขาก็ไม่มีวิธีอื่นใดอีกแม้แต่น้อยกับเรื่องนี้  สิ่งเดียวที่ทำให้เขารู้สึกพอใจอยู่บ้างก็คือการที่เขาสามารถสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังแข็งแกร่งที่กำลังกระจายตัวมากขึ้นตามการแผดเผา,  ตามความร้อนที่สร้างความทุกข์ทรมานภายในร่างกาย  เขาพบว่า  เมื่อผ่านความปวดแสบปวดร้อนนี้ไปแล้ว  กระดูก ไขกระดูก  เส้นทางชี่  เซล กล้ามเนื้อ  และส่วนอื่นๆ  ภายในร่างกายของเขากำลังค่อยๆ เปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิงและรุนแรงยิ่ง  เห็นได้ชัด  เจ้าสิ่งที่เรียกว่าการชำระและกลั่นกระดูกนี้มีฤทธิ์ที่วิเศษมากมายเลยทีเดียว

 

“พยายามต่อไป!”

 

เซียวเอี๋ยนกัดฟันและคำรามอยู่ในหัวใจอย่างเหี้ยมเกรียม  หลังจากทุกข์ทนอยู่เช่นนี้มาเป็นเวลานาน  จิตของเซียวเอี๋ญนก็เริ่มเหม่อลอยขึ้นมาเล็กน้อย  บางทีอาจจะเป็นผลจากความด้านชากับทุกสิ่ง  ภายใต้จิตที่เหม่อลอยนี้  ความปวดแสบปวดร้อนรุนแรงภายในร่างกายก็บรรเทาลงไปเป็นอันมาก  เขาสร้างความต้านทานบางอย่างขึ้นมาหลังจากที่อดทนต่อความปวดร้อนนี้มาเป็นเวลานาน

 

ความทุกข์ทรมานค่อยๆ ผ่านพันไปภายในเวลาที่เลื่อนไหลไปอย่างเชื่องช้ายิ่ง  ท้ายที่สุด  เซียวเอี๋ยนจึงตกเข้าสู่สภาพกึ่งหลับกึ่งตื่นและกึ่งเหม่อลอย  ความรู้สึกเช่นนี้ใกล้เคียงกับความไร้สติจนทำให้เขาลืมเวลา  สิ่งเดียวที่เขารับรู้ก็คือกระดูก  เส้นเลือด  เซลต่างๆ  และอื่นๆ  กำลังค่อยๆ บริสุทธิ์ขึ้น,  ทนทานขึ้น ทีละน้อยๆ อย่างช้าๆ  ภายใต้การเผาผลาญของความปวดแสบปวดร้อนนี้...

...

เหยาเหลาไพล่สองมือไว้ด้านหลังขณะยืนอยู่ภายในถ้ำใต้เขา  เขายืนนอกถังไม้โดยไม่ขยับเขยื้อน  เป็นเวลาสามวันแล้วตั้งแต่เซียวเอี๋ยนลงไปในถังไม้  เหยาหลาไม่ขยับแม้เพียงก้าวเดียวในสามวันที่ผ่านมา  ความสนใจทั้งหมดจดจ่ออยู่กับเซียวเอี๋ยน

 

“ซู่!”  แสงเจ็ดสีสายหนึ่งพุ่งวาบจากตรงปากถ้ำเข้ามา  ในที่สุด  มันลอยอยู่เหนือถังไม้นั้น  พญางูกลืนกินสรวงสวรรค์สีรุ้งจ้องมองเซียวเอี๋ยนที่ทั่วทั้งร่างดูราวกับถ่านครุไฟ  มันเผลอส่งเสียงร้องฟ่อๆ ขณะแลบลิ้นแปลบปลาบออกมา  มีความกังวลแฝงอยู่ในดวงตางูคู่นั้น

 

“ไม่จำเป็นต้องห่วงไป  เขาสามารถอดทนผ่านความเจ็บปวดที่สุดมาได้แล้ว  เรื่องราวหลังจากนี้จะค่อยดีขึ้น”  เหยาเหลายิ้ม  สายตาหันไปมองน้ำสมุนไพรภายในถังไม้  เขาสังเกตสีน้ำสมุนไพรที่อ่อนลงขณะกล่าว

 

พญางูกลืนกินสรวงสวรรค์สีรุ้งแลบลิ้นงูของมันออกมาแปลบปลาบ  ดูเหมือนเข้าใจคำพูดเหล่านั้น  ครั้นแล้ว  มันแกว่งหางคราหนึ่งก่อนที่จะพุ่งตัวออกไปนอกถ้ำ  มันต้องการที่จะคอยช่วยปกป้องเซียวเอี๋ยนและป้องกันมิให้มีสิ่งใดจากโลกภายนอกเข้ามารบกวนเขา

 

สายตาของเหยาเหลาหันกลับมาเพ่งมองร่างกายของเซียวเอี๋ยนหลังจากที่เห็นพญางูกลืนกินสรวงสวรรค์ผละจากไป  เขาเอ่ยเบาๆ “ดูเหมือนคงอีกไม่นาน...”

...

ความปวดแสบที่เกิดขึ้นราวกับไฟที่ร้อนแรงในร่างกายของเซียวเอี๋ยนไม่ทราบเริ่มอ่อนลงตั้งแต่เมื่อใด  เป็นเวลานานต่อมา  ความปวดแสบปวดร้อนจึงเริ่มบรรเทาลงก่อนที่จะเลือนหายไปสิ้น  ขณะที่ความปวดแสบหมดลง  จิตของเซียวเอี๋ยนที่กำลังงุนงงก็พลันตื่นขึ้นมา  จิตของเขารีบสำรวจทั่วร่างและต้องตกตะลึงที่ได้พบว่าชั้นพลังงานหลากสีที่เคยห่อหุ้มทั่วร่างกายหายลับไปสิ้นแล้ว  กระดูก เส้นเลือดดำและส่วนอื่นๆ ในร่างกายกระจายแสงสว่างเรืองรองออกมาบางๆ  เพียงชำเลืองมองคราวเดียว  ลักษณะเช่นนี้ดูราวกับได้ซุกซ่อนพลังงานไร้ขีดจำกัดเอาไว้จำนวนหนึ่ง

 

จิตของเซียวเอี๋ยนตื่นแล้ว  ราวกับคำตอบ  ร่างกายภายในที่เคยเงียบสงบก็พลันเริ่มโคจรรอบสุดท้ายเพื่อการเปลี่ยนแปลงที่สมบูรณ์  ราวกับเครื่องจักรที่เที่ยงตรง

 

“ตูม!”

 

เสียงฝุบเบาๆ ดังขึ้น  จิตของเซียวเอี๋ยนค่อนข้างตกใจขณะจ้องมองพลังงานมหาศาลที่พลันปะทุขึ้นมาจากทุกภาคส่วนในร่างกายและเขาก็เหม่อลอยไปชั่วขณะ

 

ระหว่างที่เซียวเอี๋ยนตกสู่ภวังค์  พลังงานบริสุทธิ์จำนวนมหาศาลหลั่งไหลเข้าสู่เส้นทางโคจรชี่ของเขาอย่างอัตโนมัติ  หากเป็นเมื่อก่อน  เส้นเลือดดำของเซียวเอี๋ยนคงต้องรู้สึกปวดบวมเมื่อต้องพบกับพลังงานมากมายที่ถาโถมเข้ามา  ทว่าบัดนี้  เส้นทางชี่ของเขาขยายตัวและหดกลับเข้าด้วยลักษณะที่ทนทานยิ่งตามพลังงานที่กำลังหลั่งไหลเข้ามาหา  ดูดซับพลังงานปริมาณมากมายทั้งหมดที่เข้ามาระลอกแล้วระลอกเล่าโดยไม่ทำให้เซียวเอี๋ยนบังเกิดความทุกข์ทรมานจากความเจ็บปวดแม้เพียงน้อย

 

ระลอกพลังงานเหล่านี้มหาศาลนัก  ทว่ามันก็ช่างบริสุทธิ์จนทำให้ผู้คนต้องแปลกใจ  พวกมันบริสุทธิ์จนไม่จำเป็นต้องกลั่นอีก  ยิ่งไปกว่านั้น  ไม่ทราบเหตุใด  พลังงานนี้ไม่ต้านทานเซียวเอี๋ยนแม้แต่น้อย  มันช่างง่ายดายราวกับพลิกมือคราหนึ่งเลยทีเดียว

 

พลังงานมากมายเคลื่อนตัวและโคจรไปตามเส้นเลือดตามวิถีโคจรของเพลิงมันตราภายในร่างกาย  วันต่อมา  มันก็เริ่มดูเหมือนกระแสน้ำหลากที่ส่งเสียงกระหึ่มขณะรุดหน้าเข้าไปในผลึกเต๋าที่ศูนย์แห่งกระแสชี่

 

ภายใต้การหลั่งไหลเข้าไปของพลังงานที่มากมายปานนี้  ผลึกเต๋าขนาดราวไข่นกพิราบฟองหนึ่งก็เริ่มพองขึ้นอย่างรวดเร็วจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

 

จิตของเซียวเอี๋ยนแฝงไว้ด้วยความแปลกใจขณะจ้องมองผลึกเต๋าที่กำลังขยายตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว  เขาสัมผัสได้ชัดเจนว่าเต๋าชี่ที่เก็บอยู่ภายในนั้นกำลังขยายตัวมากขึ้นหลายเท่า  ภายใต้แนวโน้มนี้  การทะลวงฝ่าเข้าสู่ต้าเต๋าซื่อเก้าดาวเป็นสิ่งที่ง่ายดุจพลิกฝ่ามือแล้ว

 

“ตูม!”

 

พลังงานถาโถมและซัดสาดเข้าไปไม่รู้จักเหนื่อย  ถึงเวลานี้  ในที่สุดก็บังเกิดเสียงที่เบายิ่งดังขึ้นในร่างกายเขา  ติดตามด้วยเสียงที่ก้องออกมา  เซียเวอี๋ยนพบว่าผลึกเต๋ากำลังถึงขีดสุดของมันแล้ว  มีช่องว่างขนาดใหญ่ถูกปรับขึ้นภายในนั้นอีกคราหนึ่ง  ภายใต้เสียงประหลาดคราวนี้  ผลึกเต๋าที่พองจนมีขนาดเท่าไข่ไก่ฟองหนึ่งแล้วก็ขยายตัวจนมีขนาดราวหมัดลุ่นๆ หมัดหนึ่ง  ยิ่งไปกว่านั้น  แสงเจิดจ้าก็กระจายออกมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า  มันส่องสว่างอยู่ภายในศูนย์แห่งกระแสชี่จนดูราวกับเวลากลางวันทีเดียว

 

เซียวเอี๋ยนสูดลมหายใจลึกเอาอากาศเข้าปอดคำหนึ่งขณะสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงมากมายภายในร่างกาย  เขารู้ดีว่าเขาเพิ่งจะก้าวข้ามกำแพงแห่งต้าเต๋าซื่อแปดดาวมาและได้กลายเป็นต้าเต๋าซื่อเก้าดาวแท้จริงผู้หนึ่งแล้ว!  หากเขาก้าวขึ้นไปอีกขั้นหนึ่ง  เขาก็อาจจะสามารถเข้าสู่ระดับเต๋าหลิงได้!

 

เพราะการขยายตัวกะทันหันของผลึกเต๋า  เซียวเอี๋ยนสัมผัสได้ว่าผลึกเต๋าที่เคยอัดแน่นไปด้วยพลังงานพลันแปรเปลี่ยนกลับกลายเป็นว่างเปล่าขึ้นกว่าเดิม  จิตของเขาเคลื่อนโดยพลันและรีบโคจรพลังงานบริสุทธิ์กลุ่มสุดท้ายภายในเส้นทางชี่ก่อนที่จะถ่ายเทมันเข้าไปในผลึกเต๋า  อย่างไรก็ตาม  หลังจากที่วิวัฒน์ระดับแล้ว  ผลึกเต๋าก็ไม่สร้างความรู้สึกอันไร้ขอบเขตดังที่เคยเป็นเมื่อครู่อีก  การถ่ายเทคลื่นพลังงานชุดนี้เข้าไปดูราวกับหินก้อนหนึ่งที่จมลงสู่มหาสมุทรและไม่ทำให้เซียวเอี๋ยนสังเกตุได้ถึงสิ่งใดเลย

 

“ช่องห่างระหหว่างต้าเต๋าซื่อและเต๋าหลิงนั้นนับว่ามากมาย  ออกจะเป็นไปไม่ได้ที่จะทะลวงผ่านไปถึงระดับเต๋าหลิงในคราวเดียว”  ความคิดนี้ลอยอ้อยอิ่งอยู่ภายในหัวใจของเซียวเอี๋ยน  เขาถอนใจด้วยความเสียดายและกำลังจะหยุดมือและถอนตัวจากการฝึกชี่  ทันใดนั้นเขาพลันค้นพบพลังดูดรุนแรงสายหนึ่งซึ่งแผ่พุ่งออกมาจากผลึกเต๋านั้นด้วยตัวของมันเอง  พลังดูดนี้ระเบิดตัวขึ้น  คลื่นพลังงานรุนแรงระลอกแล้วระลอกเล่าก็พลันหลั่งไหลเข้ามาในร่างกายของเขาจากโลกภายนอก

 

เมื่อร่างกายของเซียวเอี๋ยนแช่อยู่ในน้ำสมุนไพรที่บรรจุเต็มไปด้วยพลังงานอันยิ่งใหญ่ชนิดหนึ่ง  ระลอกพลังงานมหาศาลเคลื่อนผ่านผิวหนังของเขาเข้าสู่ร่างกาย  ครั้นแล้ว  มันไม่สนใจความควบคุมของเซียวเอี๋ยน  มันพุ่งผ่านเส้นเลือดต่างๆ ไป  หลังจากที่ถูกโคจรไปรอบหนึ่ง  มันก็เร่งรุดเข้าไปในผลึกเต๋านั้นด้วยลักษณาการที่รุนแรงและไร้เหตุผลเป็นที่สุด

 

เซียวเอี๋ยนตกใจขณะจ้องมองสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นในร่างกายของเขาซึ่งหลุดพ้นไปจากความควบคุมของเขา  ครู่ใหญ่ผ่านไป  เขากัดฟันและตวาดขึ้นมา  “หากเจ้าอยากจะสูบเอาพลังงานเข้าไป  ก็เอาไปจนกว่าจะพอใจเลย!  หากเจ้ามีความสามารถจริง  ก็สูบเข้าไปจนกว่าจะก้าวขึ้นไปถึงระดับเต๋าหลิงให้จงได้!”

 

ครั้นคำพูดเหล่านี้ดังขึ้น  จิตของเซียวเอี๋ยนก็กระตุ้นเคล็ดวิถีชี่เพลิงมันตราขึ้นมาและโคจรพลังงานเหล่านั้น  ติดตามด้วยการโคจรพลังงานตามเคล็ดวิถีชี่  พลังงานที่ไม่อาจควบคุมได้ก็หลั่งไหลเข้ามาในร่างกายของเขาอย่างบ้าคลั่งยิ่งขึ้นไปอีก...

Comment

Comment:

Tweet

kiss 555555+............. โอยๆๆ มะช่ายตูนวายนร๊าาาาา .......

แต่ว่า......... อืม.......... น่าคิดๆ

 

#6 By เฒ่าทารก on 2017-09-19 18:50

นั่นไง ว่าแล้ว...

เซียวเอี๋ยนถอดเสื้อผ้าไปแช่ในถังไม้ เหยาเหลากลืนน้ำลายลงคอขณะยืนอยู่นอกถังไม้ ยืนดูไม่ไปไหน 3 วัน 3 คืน แบบนี้ท่านเฒ่าทารกต้องฟินแน่ๆ

#5 By ตี๋ on 2017-09-19 15:51

5555+ สารภาพว่าเปงช่วงตอนที่น่าเบื่อม๊ากกกกก.............. อยากแปลข้ามไปซะให้รู้แล้วรู้แรด

แต่คิดอีกที เดี๋ยวไม่ได้ฟิลหื่น เฮ้ย ฟิลเทพ.............. cool

#4 By เฒ่าทารก on 2017-09-19 11:09

ขอบคุณครับ

อาบน้ำแร่แช่น้ำนมทรมานซะขนาดนี้ เป็นแค่ต้าเต๋าซื่อเก้าดาวมันก็น้อยไปหน่อย อุตส่าห์โม้สรรพคุณน้ำนมซะมากมาย มันต้องเต๋าหลิงไปเลย

#3 By ตี๋ on 2017-09-18 22:37

ขอบคุณค่า ท่าน @Viruskei kiss

#2 By เฒ่าทารก on 2017-09-18 11:08

โอยยยซือฝู มีความห่วงศิษย์ ยืนเฝ้าตั้งสามวัน 555 ละนี่จะเป็นเต๋าหลิงไปอีกเหรอ เทพละเกินพี่เอี๋ยน //ขอบคุณท่านผู้เฒ่าาาาา

#1 By viruskei on 2017-09-17 22:01